Kırık Işıklardan Sızan Umut... Abdulselam Gülyen / Şırnak Ajans  Bazı sabahlar, insan kendi adının gölgesine bile yabancı uyanıyor. Sanki dünya, bir gece önce sessizce yer değiştirmiş; rüzgârlar, bildiğimiz sokakların üzerine başka hikâyeler sermiş gibi. Neşenin çağrılmadan gelen bir misafir, kederin ise usulca kapıyı çalan bir yabancı olduğunu anlıyoruz böyle günlerde. İnsan yürüdükçe dünyayı değil, önce kendini aşıyor; her adım, içten içe büyüyen bir cesaretin küçük bir provası oluyor. Bazen hayat, vakti geçmiş bir masalın defter yaprağı gibi elimizde buruşuyor. Renkler soluyor, seslerin yankısı gecikiyor, umutlar tetikte ve tedirgin. Yine de bir köşeden ışık sızıyor; çünkü karanlık bile insana bir yol bırakmadan kaybolmayı sevmez. Gölgenin değerini güneş, güneşin kıymetini gölge öğretiyor. İkisi de insanın omuzlarında birer hatırlatma: Değişmekten kaçamazsın. Bir şehrin taşından, bir sokağın tozundan, bir yüzün yorgun çizgisinden bile öğreniyoruz bazen hayata tutunmayı. Bir duvar yıkılıyor, bir kapı açılıyor, bir yol bitiyor; ama insan, kendi içindeki küçük kıvılcımı söndürmemek için ısrarla yürümeye devam ediyor. Belki düşe kalka, belki eksile çoğala… Yine de devam ediyor. Çünkü yürümek, insanın dünyaya söylediği en samimi sözdür. Hayatın bize sunduğu sınavlar, çoğu zaman tutunduğumuz dalları kırsa da, başka dallar uzatıyor ardında. Sabır yoruyor ama büyütüyor da. Hatırlamak bazen bir yük, bazen bir çare. Unutmak hafifletiyor ama eksiltiyor. İnsan iki ucun arasında, sıradan bir günün içinde bile yeniden kuruluyor, yeniden anlam buluyor. Yollar bazen bizi bir yere götürmez; sadece içimizi açar. Bazen döndüğümüz yer yolculuğun kendisinden daha iyileştiricidir. Gittiğimiz her yön, içimizde yeni bir pencere açıyor; o pencereden baktıkça değişiyoruz. İnsan, kendi eyleminden yapılmış bir varlık. Dursa çöker, ilerlese değişir. Bu yüzden her adım bir umut, her durak bir yüzleşme, her dönüş bir yeniden doğuştur. Hayatın ortasında duran o sessiz gerçek var ya; en çok da o güç veriyor: İnsan yalnızca düştüğü yerden değil, dokunduğu yerden de ayağa kalkıyor. Bir el, bir ses, bir nefes, bir anı… Hepsi insana iyi geliyor. Çünkü insan, insanla tamamlanıyor. Her şikâyetin içinde küçük bir sızı, her umudun içinde büyük bir başlangıç saklı. Dünya dönüyor, biz değişiyoruz. Ve her değişim, yeniden görmeyi öğretiyor: Hem kendimizi hem de bu koca hayatı. Abdulselam Gülyen – Şırnak Ajans Bir Sınır Kentinden Notlar.