‘Rabbin rızası babanın rızasında,
Rabbin kızgınlığı babanın kızgınlığında.’
Bunu vurguladı Habib-i Ekrem (sas).
Baba dağ gibi arkanda,
Baba kuvvet olur sana,
Kaybettiğinde anlarsın,
Babanın gücünü ve şefkatini.
Bulamadığında fark edersin,
Babanın metanetini ve sabrını.
Güçlü bir kök gibi baba,
Besler aileyi,
Yetiştirir evladı,
Topluma destek verir,
Milleti güçlendirir,
Baba Allah’ın emaneti,
Ve hoşnutluğunun emanetçisi.
Kıymetleri bilinsin,
Yanı baştayken,
Mezara girmeden.
Sözleri talepleri,
Önemsensin.
Baba arkadaş değil,
Baba dost değil,
Baba; babadır, şemsiyedir, çatıdır.
Cennete giden yolda kapıdır.
Öyle yetişir sağlıklı nesiller,
Örnek Aileler,
Güzel toplumlar.
Varlığı yeter babanın,
Bakışı çok şey anlatır,
Baş okşaması bir terapi,
Fırça atması bile bir ders,
Gözyaşı dökmez baba,
İçine akıtır.
Duygusunu belli etmez,
Ama hep arkanda durur,
Sana görünmeden.
Varlık, baba ile anlam bulur.
Zira baba insanı inşa eder.
Baba imanı yaşatır.
Vicdanı öğretir.
Merhameti hissettirir.
Vazifesini tamamlayıp gidenlere,
Rahmet et Allah'ım,
Kalan babaların ömrüne,
Bereket ver Allah'ım.
Eksik olmasınlar bizden,
Ekside olmayalım,
Eskide kalmayalım.
Taşıyorlar tahammül ediyorlar,
Bizi maddi-manevi.
Bırakmayalım,
O her zaman bize uzanmış ellerini.
Bizi onlarsız, bizi bizsiz,
Bırakma Allah'ım.
Rızana giden yolda bizi Sensiz (cc)
Bırakma Ya Rabbim!
Merhum babama ve fedakar bütün babalara ithafen…
