Son günlerde kamuoyunda tartışılan bazı ifadeler, bir kez daha bize toplum olarak nerede durmamız gerektiğini hatırlattı. Çünkü söz konusu olan yalnızca bir tartışma değil; bir halkın kadınlarına yönelik kullanılan dilin toplum vicdanında nasıl karşılık bulduğudur.
Kadınlar, hangi kimliğe, hangi dile, hangi kültüre sahip olursa olsun saygının merkezindedir. Bir halkın kadınlarını hedef alan, onları küçümseyen ya da aşağılayan her söz; sadece o kadınları değil, annelerimizi, kardeşlerimizi, eşlerimizi ve kız çocuklarımızı da incitir.
Kürt kadınları bu ülkenin tarihinde alın teriyle, fedakârlıklarıyla ve mücadeleleriyle yer edinmiştir. Kimi zaman yoklukla mücadele etmiş, kimi zaman evlat yetiştirmiş, kimi zaman da toplumun yükünü omuzlamıştır. Onların onuruna uzanan her dil, aslında insanlık onuruna uzanmıştır.
Asıl düşündürücü olan ise böylesi sözlerin ardından ortaya çıkan tavırlardır. Toplumun bir kesimini inciten ifadeler karşısında alkış tutmak, gülmek ya da bunu eğlence konusu yapmak vicdan sahibi insanlara yakışmaz. Bir insanın hatasına ortak olmak sadece aynı sözü söylemekle olmaz; o sözü normalleştirmekle de olur.
Bu ülke farklılıklarıyla güçlüdür. Türküyle, Kürdüyle, Arabıyla, Çerkeziyle, Lazıyla aynı bayrağın altında yaşayan milyonlarca insanın ortak paydası saygıdır. Eğer bu saygıyı kaybedersek geriye ne birlik kalır ne de kardeşlik.
Bugün yapılması gereken; kırıcı sözleri savunmak değil, toplumsal barışı koruyacak bir dil kullanmaktır. Eğer bir söz milyonlarca insanı incitmişse, büyüklük o sözün arkasında durmakta değil, kırılan gönülleri onarmaktadır. Aynı şekilde bu sözleri destekleyenlerin de empati yapması ve toplumun hassasiyetlerini dikkate alması gerekir.
Hiç kimse doğduğu kimlikten dolayı aşağılanamaz. Hiçbir kadın, ait olduğu halk nedeniyle hedef gösterilemez. Çünkü kadınların onuru siyasetin, tartışmanın ve polemiğin üstündedir.
Bir halkın kadınlarına saygı göstermek, o halkın geleceğine saygı göstermektir. Ve unutulmamalıdır ki kadınların onurunu korumak, insanlığın onurunu korumaktır.
