Kürtler, Ari dil grubuna ait bir dile sahiptirler. Aryen, Ari, Aryan veya İrani dil olarak da ifade edilir. Zaman zaman İran resmi televizyonlarını izlediğimizde, özellikle devlet erkanının Farsça konuşmalarının birçok yerinde Kürtçe cümleler ve telaffuzlar görmekte, bazı konuşmaları kısmen anlamaktayız. Tabi Farsça dilinin Kürtlerde birçok kelime ve cümlede kullanıldığını da görmekteyiz.
Bu dil grubu birbirine çok yakın bir dildir. Çoğu zaman ağız farklılıkları görülebilir. Günümüzde İran topraklarının iç kısmında hâlâ kullanılan Lek-Belluç-Kelhuri (Kelhurca), antik Kürtçenin tarihsel gelişimi içerisinde görülmektedir.
Aryen dilleri ve İrani diller olarak bilinen Kürtçe, Farsça, Beluçça (Belluçi), Talışça, Peştuca (Peştunî), Osetçe ve Pamir dilleri gibi birçok dil birbirine yakın ortak dillerdir.
Bu diller, Hint-Avrupa dil ailesinin Hint-İrani koluna ait bir dil grubudur. Özellikle dilleri ayrı olsa da Kürtlerde Slav dillerine olan yatkınlık ve bu dilin çabucak öğrenilmesi, dil grubunun yakın olması açısından gözle görülür bir gerçekliktir.
Bu dil grubu, İran’da, Asya’da, Kafkasya’da ve Mezopotamya’da konuşulan bir dildir. Hint-Avrupa dil ailesinin İranî diller dışında kalan diğer alt dil aileleri şunlardır: Germen Dilleri, Hint-İrani Dilleri, Slav Dilleri, Kelt Dilleri, Helen Dili, Baltık Dilleri, Arnavutça, Ermenice ve soyu tükenmiş kabul edilen Anadolu Dilleri (Hititçe, Luvice, Likçe), en son Toharca.
Kürtlerin Kökeni ve Kürtlerin Antik Tarihi, s. 59-60a – Adnan Fırat Bayar