Öncelikle bölgemizde alın teriyle toprağı işleyen, sabahın ilk ışıklarıyla tarlasına koşan tüm çiftçilerimize bereketli, kazançlı ve hayırlı bir hasat sezonu diliyorum.
Hasat mevsimi, emeğin karşılığını alma zamanıdır. Ancak ne yazık ki her yıl bu dönemde tekrar eden bir manzarayla karşılaşıyoruz: Anız yangınları...
Kimi zaman biçerdöverlerin ekili alanlara zarar vermesi, kimi zaman iş yükünü azaltma düşüncesi ya da alışkanlıklar nedeniyle yakılan anızlar, aslında yalnızca kuru sapları değil; toprağın geleceğini, doğanın dengesini ve yaşamın kendisini de kül ediyor.
Bir kibrit çakılıyor ve saniyeler içinde alevler yükseliyor. Oysa o alevlerin altında yalnızca bitki kalıntıları yok. Toprağın verimini artıran milyonlarca mikroorganizma, böcekler, karıncalar, kuş yavruları, sürüngenler ve gözle göremediğimiz sayısız canlı da yanarak yok oluyor. Birkaç dakika içinde, aylarca hatta yıllarca oluşan doğal yaşam zinciri parçalanıyor.
Daha da acısı, yanan her anızla birlikte toprağın bereketi azalıyor. Toprağı canlı tutan organik madde yok oluyor, nem kayboluyor ve gelecek yılların ürünleri daha yoksul bir zeminde büyümek zorunda kalıyor. Bugün kolaylık gibi görünen bir uygulama, yarının veriminden çalınan bir paya dönüşüyor.
Dumanı yalnızca tarlalarda kalmıyor. Köylere, mahallelere, yollara yayılıyor; çocukların, yaşlıların ve nefes almakta zorlanan insanların sağlığını tehdit ediyor. Bazen bir kıvılcım kontrol edilemeyerek başka tarlalara, bahçelere ve hatta yerleşim alanlarına kadar ulaşıyor.
Unutmamalıyız ki toprak bize miras kalmadı; gelecek nesillerden ödünç aldık. Bugün ona nasıl davranırsak, yarın çocuklarımız da aynı toprağın sonuçlarıyla yaşayacak.
Bu nedenle tüm çiftçi kardeşlerimize samimi bir çağrıda bulunmak istiyorum: Emeğimizi nasıl koruyorsak, toprağımızı da öyle koruyalım. Birkaç dakikalık ateş uğruna, yılların bereketini yok etmeyelim. Çünkü anız yakmak yalnızca toprağı değil; umudu, yaşamı ve geleceği de yakmaktır.
Bereket ateşten değil, toprağa gösterilen saygıdan doğar.