Diyarbakır’ın tarihi yalnızca surları, hanları, camileri ve geleneksel mimarisiyle değil, yüzyıllar boyunca şekillenen sosyal dayanışma kültürüyle de dikkat çekiyor. Kent hafızasında “Diyarbekir beyefendileri” olarak yer edinen eşrafın, özellikle dini gün ve gecelerde ihtiyaç sahiplerini gözetmesi, ibadethanelerde ikramlarda bulunması ve eğitim çalışmalarına destek vermesi, geçmişten bugüne aktarılan önemli gelenekler arasında gösteriliyor.

Eski Diyarbakır toplumunda “beyefendi” kavramı yalnızca maddi varlıkla ilişkilendirilmiyordu. Zarif giyimi, ölçülü konuşması, misafirperverliği, dürüstlüğü ve toplumsal sorumluluk anlayışıyla öne çıkan kişiler için kullanılan bu ifade, aynı zamanda kentin sosyal hayatındaki güven ve dayanışmanın da karşılığıydı.

Mahalle ve şehir hayatında saygın bir konuma sahip olan bu kişiler, ihtiyaç sahiplerinin desteklenmesinden esnaf arasındaki anlaşmazlıkların çözümüne kadar birçok konuda sorumluluk üstlenirdi. Misafir ağırlamak, ihtiyaç sahibini geri çevirmemek ve sahip olunan imkânları toplum yararına kullanmak ise bu anlayışın temel unsurları arasında yer alıyordu.

Çelebi Eser’in Diyarbakır’daki hayır mirası

Bu geleneğin Diyarbakır’daki dikkat çekici isimlerinden biri olarak anılan Çelebi Eser, 1927 yılında Diyarbakır’da dünyaya geldi. Kentin köklü ailelerinden birine mensup olan Eser, ticari faaliyetlerinin yanı sıra eğitim, ibadet, spor ve sosyal yardımlaşma alanlarındaki çalışmalarıyla tanındı. 1995 yılında hayatını kaybeden Eser’in adı, kentte yaptırdığı ve destek verdiği çeşitli eserlerle yaşamaya devam ediyor.

Eser’in hayır anlayışının merkezinde eğitim bulunuyordu. Kendi imkânlarıyla okul yaptırdığı, arsalarını eğitim amacıyla değerlendirdiği ve bazı eğitim kurumlarını Millî Eğitim Bakanlığına bağışladığı aktarılıyor.

Çelebi Eser’in adıyla anılan okullar arasında Çelebi Eser Ortaokulu, Nuriye Çelebi Eser İlkokulu ve Çelebi Eser İmam Hatip Ortaokulu bulunuyor. Bunun yanında bölgedeki hafızlık eğitimine katkı sağlamak amacıyla Çelebi Eser Yatılı Bölge Erkek Kur’an Kursu’nun kurulmasına da öncülük ettiği belirtiliyor.

Eser’in desteğinin yalnızca okul yapımıyla sınırlı kalmadığı, ihtiyaç sahibi öğrencilerin eğitim giderlerine, kıyafet ve kırtasiye ihtiyaçlarına da katkı sunduğu ifade ediliyor.

Kandil gecelerinde dayanışma öne çıkıyordu

Diyarbakır’ın geçmişteki kandil geleneklerinde ibadet kadar paylaşmanın da önemli bir yer tuttuğu anlatılıyor. Kentin tarihi camilerinde düzenlenen programların ardından vatandaşlara çeşitli ikramlarda bulunulması, mevlit ve kasidelerin okunması, ihtiyaç sahiplerinin gözetilmesi bu gecelerin öne çıkan uygulamaları arasında yer alıyordu.

Çelebi Eser’in de kandil gecelerine özel önem verdiği ve bu gecelerde camilerde düzenlenen programlara destek olduğu aktarılıyor. Başta tarihi Ulu Camii olmak üzere kentteki önemli ibadethanelerde gerçekleştirilen programlarda vatandaşlara lokma, helva, kandil simidi ve şerbet ikram edildiği belirtiliyor.

Mevlit, ilahi ve kasidelerin okunması için hafız ve mevlithanların bir araya getirilmesi de kandil gecelerinin manevi atmosferini güçlendiren uygulamalar arasında yer alıyordu.

Hafızlara ve öğrencilere özel ilgi

Çelebi Eser’in eğitim alanındaki çalışmalarının dini eğitime de uzandığı belirtiliyor. Kendi adıyla kurulan Kur’an kursunda eğitim gören öğrencilerin yanı sıra kentteki diğer öğrencilerle de yakından ilgilendiği, kandil gecelerinde çocuklara çeşitli hediyeler ve harçlıklar verdiği aktarılıyor.

Bu gecelerde öğrencilerin okuduğu hatimlerin dualarının yapılması ve çocukların sevindirilmesi, hayır anlayışının genç kuşaklara aktarılması açısından da önem taşıyordu.

Kandil, ihtiyaç sahibini hatırlama günüydü

Diyarbakır’ın eski kandil geleneklerinde dikkat çeken bir diğer unsur ise yardımların çoğu zaman gösterişten uzak biçimde yapılmasıydı.

Kentteki dul, yetim ve ihtiyaç sahibi ailelerin önceden belirlenerek gıda ve maddi yardımların sessizce ulaştırıldığı anlatılıyor. Böylece yardım alan kişinin toplum içinde mahcup edilmemesi ve hayrın mümkün olduğunca gizli tutulması amaçlanıyordu.

Bu anlayış, Osmanlı döneminden günümüze kadar farklı biçimlerde yaşatılan “zimem defteri” geleneğini de hatırlatıyor. İhtiyaç sahibi vatandaşların esnafa olan borçlarının kimliğe bakılmaksızın kapatılması, hem borçlunun yükünü hafifletiyor hem de mahalle esnafına destek sağlıyordu.

Hayırseverlikten kent hafızasına

Çelebi Eser’in hayatı, Diyarbakır’da geçmişten gelen hayırseverlik kültürünün eğitim ve sosyal dayanışmayla nasıl birleştiğini gösteren örneklerden biri olarak değerlendiriliyor.

Okullar, Kur’an kursları, ibadethanelere verilen destekler ve ihtiyaç sahiplerine yönelik yardımlar, bu anlayışın yalnızca maddi yardım yapmaktan ibaret olmadığını ortaya koyuyor. Amaç, kentin çocuklarına eğitim imkânı sağlamak, ihtiyaç sahibinin yanında olmak ve toplumdaki dayanışma duygusunu canlı tutmaktı.

Bugün Diyarbakır’ın hızla değişen sosyal yapısı içerisinde “Diyarbekir beyefendileri” kavramı daha çok geçmişe ait bir şehir kültürünü ifade ediyor. Ancak o dönemin zarafet, komşuluk, misafirperverlik ve paylaşma anlayışı, kent hafızasında hâlâ önemli bir yere sahip.

Kandil geceleri ise bu kültürün en görünür olduğu zamanlardan biri olarak hatırlanıyor. Camilerde yapılan ibadetlerin yanı sıra bir sofraya ekmek koymak, bir öğrencinin ihtiyacını karşılamak, borçlu bir esnafın yükünü hafifletmek ya da kapısı çalınmayan bir ailenin yanında olmak, Diyarbakır’ın eski dayanışma anlayışının temelini oluşturuyordu.

Hasar tespit çalışması sürüyor

Yangının çıktığı site yöneticisi Sercan Öğe, hasar tespit çalışmalarına ilişkin açıklamalarda bulundu. Yangın söndürme sistemi sayesinde facianın önüne geçildiğini belirten Öğe, ''Dün gece saat 23.00 sularında sitemizde yangın ihbarı aldık komşularımızdan. Zaten yangın alarm sistemlerimizde devreye girmişti. Hemen güvenlik görevlilerimiz müdahale ettiler. 112 acil çağrı merkezini aradık. İtfaiye ve ambulans ekiplerine bilgi verdik. Bizde hemen buraya geldik. Yangın teras katından başlamıştı. Dış cepheden başlamış ve yukarıya doğru devam ediyordu. Sitemizde doğalgaz altyapısı yok. Burası ofis, iş yeri. Konut olarak kullanılmıyor. Doğalgaz ile alakalı bir yangın söz konusu değil. Yangının neden çıktığı noktasında bazı fikirlerimiz var. Gördüklerimiz de var ama bunlar tabi ki itfaiye ve olay yeri incelemenin kesin sonuçlu raporunun ardından ortaya çıkacaktır. Polis ekiplerimizle beraber 12'nci kata, çatı katına kadar çıktık. Çatının tamamı kül olmuş vaziyette. Asansör dairemiz zarar görmüş vaziyette. Binamızın sağ kısmındaki bütün klimaları hasar görmüş. Bürolarımızın mutfak kısımları hasar gördü. Bunun dışında koridorlarda ya da diğer odalarda herhangi bir problem söz konusu değil. Sadece dış cephede bir hasar söz konusu. İtfaiye ve emniyetin hasar tespitleri başladı. Bir iki saat içerisinde itfaiyenin ön raporu açıklanacaktır. Bizim de burada sürekli rutin olarak bakımını yaptırdığımız yangın söndürme sistemi var zaten. Onlar devreye girmişti, büyük bir facianın önlenmesinde de etkili oldu. itfaiye ekipleri de müdahale etti. Hasarın maddi boyu konusunda bir bilgim yok, bunlar raporda çıkacaktır. Sitemizde 6 blok var, B blok hariç tüm bloklarımızın tüm bağlantımızı aktif ettik'' dedi.

Yolun yenilenmesinden duydukları memnuniyeti dile getiren mahalle sakinleri, yapılan çalışmanın ulaşım açısından büyük önem taşıdığını belirterek, Şanlıurfa Büyükşehir Belediye Başkanı Mehmet Kasım Gülpınar ve emeği geçen ekiplere teşekkür etti.

Kavgaya karışan 5 kişi gözaltına alınırken, olayla ilgili soruşturma başlatıldı.

Olay, 21 Ağustos akşamı köy çeşmesi başında çocuklar arasında yaşanan tartışmayla başladı. İddiaya göre, su doldurmaya giden mevsimlik işçilerin çocukları, yerde bulunan çekirdek kabukları nedeniyle diğer çocuklara tepki gösterdi. Kısa sürede büyüyen tartışma kavgaya dönüştü.

Çocukların darbedilmesinin ardından ailelerin de olaya dahil olmasıyla köyde gerginlik yaşandı. İhbar üzerine bölgeye jandarma ekipleri sevk edilerek olaylara müdahale edildi.

Valilik: Münferit bir anlaşmazlık

Zonguldak Valiliği tarafından yapılan açıklamada, olayın iki aile arasında yaşanan “münferit bir anlaşmazlıktan” kaynaklandığı belirtildi. Köy çevresinde güvenlik önlemlerinin artırıldığı açıklanırken, olayın toplumsal bir boyutunun bulunmadığı ifade edildi.

Adliyeye sevk edilen şüphelilerden 3’ü hakkında adli kontrol kararı verilirken, 1 kişi savcılık ifadesinin ardından serbest bırakıldı. Kavgaya karışan çocuklar ise ifadelerinin alınmasının ardından serbest bırakıldı.

Olay, gece saatlerinde Kayapınar ilçesi Talaytepe Mahallesi'nde bulunan 12 katlı plazanın dış cephesinde meydana geldi. Plazadan çıkan yangını gören vatandaşlar durumu 112 acil sağlık, itfaiye ve polis ekiplerine bildirdi. Kısa sürede olay yerine gelen itfaiye ekipleri yangına müdahale etmeye başladı. Dış cephede çıkan yangın, bir anda bütün binayı sardı. İçeride mahsur kalan bir kişi itfaiye ekiplerinin yoğun uğraşları sonucu bulunduğu yerden çıkarıldı. Yaklaşık 1 saat süren yangın, itfaiye ekiplerinin yoğun müdahalesi sonucu kontrol altına alındı. Yangında 3'ü itfaiye eri olmak üzere 8 kişi dumandan etkilendi.

Hasar tespit çalışması sürüyor
Yangının çıktığı site yöneticisi Sercan Öğe, hasar tespit çalışmalarına ilişkin açıklamalarda bulundu. Yangın söndürme sistemi sayesinde facianın önüne geçildiğini belirten Öğe, ''Dün gece saat 23.00 sularında sitemizde yangın ihbarı aldık komşularımızdan. Zaten yangın alarm sistemlerimizde devreye girmişti. Hemen güvenlik görevlilerimiz müdahale ettiler. 112 acil çağrı merkezini aradık. İtfaiye ve ambulans ekiplerine bilgi verdik. Bizde hemen buraya geldik. Yangın teras katından başlamıştı. Dış cepheden başlamış ve yukarıya doğru devam ediyordu. Sitemizde doğalgaz altyapısı yok. Burası ofis, iş yeri. Konut olarak kullanılmıyor. Doğalgaz ile alakalı bir yangın söz konusu değil. Yangının neden çıktığı noktasında bazı fikirlerimiz var. Gördüklerimiz de var ama bunlar tabi ki itfaiye ve olay yeri incelemenin kesin sonuçlu raporunun ardından ortaya çıkacaktır. Polis ekiplerimizle beraber 12'nci kata, çatı katına kadar çıktık. Çatının tamamı kül olmuş vaziyette. Asansör dairemiz zarar görmüş vaziyette. Binamızın sağ kısmındaki bütün klimaları hasar görmüş. Bürolarımızın mutfak kısımları hasar gördü. Bunun dışında koridorlarda ya da diğer odalarda herhangi bir problem söz konusu değil. Sadece dış cephede bir hasar söz konusu. İtfaiye ve emniyetin hasar tespitleri başladı. Bir iki saat içerisinde itfaiyenin ön raporu açıklanacaktır. Bizim de burada sürekli rutin olarak bakımını yaptırdığımız yangın söndürme sistemi var zaten. Onlar devreye girmişti, büyük bir facianın önlenmesinde de etkili oldu. itfaiye ekipleri de müdahale etti. Hasarın maddi boyu konusunda bir bilgim yok, bunlar raporda çıkacaktır. Sitemizde 6 blok var, B blok hariç tüm bloklarımızın tüm bağlantımızı aktif ettik'' dedi.

Başak, köşe yazısında, taksitlendirme ile yapılandırmanın aynı şey olmadığını belirterek, esnaf ve şirketlerin ihtiyacının yalnızca mevcut borcun yüksek faizle taksitlendirilmesi olmadığını kaydetti.

Geçmişte 7143 sayılı Kanun kapsamında uygulanan yapılandırma modeline dikkat çeken Başak, kesinleşmiş kamu alacaklarında gecikme faizi ve gecikme zammı yerine Yİ-ÜFE esaslı tutarların hesaplanması, peşin ödemede indirimler ve taksitli ödeme seçenekleri gibi imkanların sağlandığını hatırlattı.

Başak, bugün tartışılması gereken konunun da bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, borcun 36, 48 veya 72 aya yayılmasının tek başına çözüm olmadığını vurguladı. Başak, “Önemli olan borcun hangi maliyetle 72 aya yayıldığıdır” değerlendirmesinde bulundu.

Mevcut borcunu ödemekte zorlanan esnafın ana borcunun üzerine yıllarca faiz yükünün eklenmesinin sorunu çözmek yerine ileri bir tarihe taşıyacağını ifade eden Başak, vergi ve SGK borçlarının ekonomik şartlarla birlikte ele alınması gerektiğini belirtti.

“Odalar sadece dinlememeli, talep etmeli”

Ticaret ve Esnaf Odalarının söz konusu toplantılardaki rolüne de değinen Başak, SGK İl Müdürlükleri ve Defterdarlıkların kendi görevleri kapsamında mevcut mevzuatı ve uygulamaları anlatmasının doğal olduğunu belirtti.

Başak, oda yönetimlerinin ise yalnızca toplantıya katılmak, üyelerine bilgi vermek ve kurum yöneticilerine teşekkür etmekle yetinmemesi gerektiğini ifade etti.

Oda yönetimlerinin üyelerinin vergi ve SGK borçları, banka hesaplarındaki hacizler, faiz yükleri ve mevcut tecil uygulamasından yararlanma durumları gibi konularda çalışma yapması gerektiğini belirten Başak, “Odalar sadece dinlememeli, talep etmeli” görüşünü dile getirdi.

Başak, oda yönetimlerinin üyelerinin taleplerini toplaması, bu talepler doğrultusunda rapor hazırlayarak SGK İl Müdürlükleri ve Defterdarlıklara sunması, aynı raporları üst kuruluşlarına iletmesi gerektiğini kaydetti.

TOBB ve TESK'in de söz konusu talepleri ilgili bakanlıklara ve siyasi karar mercilerine taşıması gerektiğini belirten Başak, oda ve meslek kuruluşlarının “Üyelerimiz mevcut tecil sistemini yeterli görmüyor. 7143 benzeri yeni bir yapılandırma istiyor” şeklindeki talepleri ilgili mercilere iletmesi gerektiğini ifade etti.

“Esnafın ihtiyacı sadece taksit değil”

Başak, köşe yazısında yeni bir yapılandırma kanununun ciddi şekilde tartışılması gerektiğini belirterek, vergi borçları, SGK prim borçları, gecikme zamları ve faizler, vergi cezaları ile mevcut hacizlerin ekonomik şartlarla birlikte ele alınması gerektiğini ifade etti.

Geçmişteki 7143 sayılı Kanun gibi düzenlemelerden edinilen tecrübelerin dikkate alınması gerektiğini belirten Başak, bugünün ekonomik şartlarına uygun yeni bir model oluşturulması gerektiğini kaydetti.

Başak, söz konusu modelin ana borcun ödenmesini teşvik etmesi, gecikme yüklerini makul seviyeye indirmesi, peşin ödemeyi avantajlı hale getirmesi ve taksitli ödemelerde esnafın taşıyabileceği maliyetlerin belirlenmesi gerektiğini belirtti. Vergi ve SGK borçlarının birlikte ele alınması ve yapılandırmaya düzenli devam eden işletmeler üzerindeki haciz baskısının azaltılması gerektiğini de ifade etti.

Esnaf ve küçük işletmelerin tek başına taleplerini ilgili mercilere ulaştırmasının zor olduğunu belirten Başak, bu noktada Ticaret Odaları, Esnaf Odaları, TOBB, TESK ve diğer meslek kuruluşlarının sorumluluk üstlenmesi gerektiğini vurguladı.

Başak, “Esnafın ve şirketlerin ihtiyacı sadece taksit değildir” diyerek, borcu uzun vadeye yayarak yıllarca faiz ödetmek yerine, borçlunun ödeme gücünü yeniden kazanmasını sağlayacak kapsamlı bir çözüm gerektiğini ifade etti.

Başak, yazısının sonunda, mevcut yüksek faizli tecil ve taksitlendirme uygulamasının yeterli olmadığını belirterek, esnaf ve işletmelerin ödeme gücünü esas alan, 7143 benzeri kapsamlı ve daha avantajlı yeni bir vergi ve SGK borç yapılandırmasına ihtiyaç bulunduğunu kaydetti.

Başak, oda üyelerinin sorması gereken sorunun “Toplantıya katıldınız mı?” değil, “Bizim adımıza ne talep ettiniz?” olması gerektiğini belirtti.

Çocukların temel ihtiyaçları gözetilerek hazırlanan yardım paketlerinde, kıyafetlerin yanı sıra ayakkabı ve terlik de unutulmadı. Hediye takdimi gerçekleştiren Cansuyu Derneği Cizre Temsilcisi Tarık Oran, ''Dernek olarak bugün Cizre Müftülüğüne bağlı Kuba Camisinde Kur'an kursuna gelen gençlerimize, kızlarımıza, kardeşlerimize elbise ve ayakkabı yardımında bulunduk. Yardımlarımız Cizre içerisinde devam edecektir.

Cizre'nin birçok noktasına ulaşmaya çalışıyoruz. Bizlere bağışta bulunan gönüllülerimize teşekkür ederiz" dedi.

Daha önce spor tesislerinin iyileştirilmesine de destek verilen Hilal Eğitim Kampüsü’ndeki programa, Hilal Belediye Başkanı Cafer Benek ve İlçe Millî Eğitim Müdürü Mikail Demirtaş katıldı.

Törende konuşan FK Global Madencilik Yönetim Kurulu Başkanı Fikret Kaya, eğitime ve gençlerin sportif gelişimine yönelik desteklerin artarak devam edeceğini belirtti.

Programda ayrıca, LGS ve Yükseköğretim Kurumları Sınavı’nda (YKS) başarı göstererek üniversitelere yerleşen Uludereli öğrencilere burs desteği sağlanacağı açıklandı.

Eğitim ve gençlere yönelik destekleriyle dikkat çeken FK Global Madencilik’in Yönetim Kurulu Başkanı Fikret Kaya’ya katkılarından dolayı teşekkür edildi.

USİAD Genel Başkanı Nevaf Kılıç tarafından düzenlenen programda, Şırnak Gazeteciler Cemiyeti Başkanı ve GGF Başkan Yardımcısı Halil Azizoğlu’na hizmet plaketi verildi.

Basın mensuplarının kamuoyunun doğru ve tarafsız bilgilendirilmesinde önemli bir görev üstlendiğini vurgulayan USİAD Genel Başkanı Nevaf Kılıç, gazetecilerin toplum ile kurumlar arasında güçlü bir köprü görevi gördüğünü ifade etti.

Kılıç, “Halil Azizoğlu, Şırnak’ın ve bölgenin sorunlarını, gelişmelerini ve değerlerini kamuoyuna aktarma noktasında önemli çalışmalar yürütmektedir. Aynı zamanda meslektaşlarının sorunlarına duyarlılığı ve basın camiasına sunduğu katkılar takdire şayandır. Bugüne kadar verdiği emek ve hizmetlerden dolayı kendisine teşekkür ediyor, çalışmalarının devamını diliyoruz” dedi.

Azizoğlu: “Bu plaket, emeğe verilen değerin bir göstergesidir”

Kendisine takdim edilen hizmet plaketinden duyduğu memnuniyeti dile getiren Şırnak Gazeteciler Cemiyeti Başkanı ve GGF Başkan Yardımcısı Halil Azizoğlu ise, ödülün kendisi için büyük anlam taşıdığını söyledi.

Azizoğlu, “USİAD Genel Başkanı Sayın Nevaf Kılıç’a bu anlamlı takdir ve nazik davranışından dolayı teşekkür ediyorum. Bu plaket, yalnızca şahsıma değil; birlikte mücadele ettiğimiz, emek veren tüm meslektaşlarımızın ve basın camiasının emeğine verilen değerin bir göstergesidir. Bizler, bulunduğumuz her platformda Şırnak’ın, bölgemizin ve ülkemizin sorunlarını gündeme taşımaya, gazeteciliğin ve basın mensuplarının haklarını savunmaya devam edeceğiz” ifadelerini kullandı.

Program, plaket takdimi ve hatıra fotoğrafı çekilmesinin ardından sona erdi.

Mardin’den Düzce’ye mevsimlik tarım işçisi olarak çalışmaya giden işçiler, kaldıkları evin önüne gelen bir kişinin bıçaklı tehdit ve tacizine maruz kaldı.

Olayın ardından harekete geçen güvenlik güçleri, alkollü olduğu tespit edilen ve 7 ayrı suç kaydı bulunduğu belirtilen M.A.’yı kısa sürede yakalayarak gözaltına aldı.

Düzce Valiliği tarafından yapılan açıklamada, şahsın elindeki kesici aletle mevsimlik işçilerin bulunduğu evin önüne gelerek tehditlerde bulunduğu belirtildi.

Düzce Valisi Mehmet Makas da sosyal medya hesabından yaptığı açıklamada, olayla ilgili adli sürecin başlatıldığını belirterek, şüphelinin sevk edildiği adli makamlarca tutuklandığını duyurdu.

M.A., çıkarıldığı mahkemece tutuklanarak cezaevine gönderildi.

Yıllar boyunca evlerde anneler tarafından hazırlanan, misafirlere ikram edilen ve özellikle yaz günleri ile ramazan sofralarında tüketilen Cizre limonatası, zamanla ilçenin gastronomik kimliğinin önemli unsurlarından biri haline geldi.

Türk Patent ve Marka Kurumunun resmi tescilinde de Cizre limonatasının Şırnak mutfak kültüründe uzun yıllardır üretildiği, özellikle sıcak yaz günlerinde ve ramazan sofralarında tüketildiği belirtiliyor.

Diğer limonatalardan farkı süt ve vanilya

Cizre limonatasını klasik limonatalardan ayıran en önemli özelliklerin başında tarifinde süt ve vanilin bulunması geliyor.

Su, limon suyu, süt, beyaz şeker, limon tuzu ve aroma vericilerle hazırlanan içecek, limonun ekşiliği ile sütün yumuşaklığını aynı bardakta buluşturuyor. Ortaya sarı renkli, tatlı ile mayhoş arasında kendine özgü bir lezzet çıkıyor.

Tescilli tarifte limon oranının ağırlıkça en az yüzde 10 olması gerekiyor. Ürünün renginin elde edilmesinde ise isteğe bağlı olarak kurkumin veya aspir çiçeği kullanılabiliyor.

Sütlü yapısı nedeniyle soğuk zincirde muhafaza edilmesi ve soğuk tüketilmesi gereken Cizre limonatası, bu yönüyle yalnızca limon, su ve şekerden hazırlanan klasik limonatalardan ayrılıyor.

Evlerden sokaklara, sokaklardan ticarete

Cizre limonatasının hikâyesinin en dikkat çekici yönlerinden biri, ticari bir üründen önce ev kültürünün parçası olması.

Geçmişte sıcakların bastırmasıyla birlikte evlerde hazırlanan limonata, aile bireylerine ve misafirlere ikram ediliyordu. Ramazan ayında da iftar sofralarının serinletici içeceklerinden biri olarak tercih ediliyordu.

Zamanla evlerden çıkan bu geleneksel lezzet çarşı ve sokaklarda satılmaya, Cizre’ye gelen ziyaretçilere ikram edilmeye başlandı.

Bugün ilçenin birçok noktasında bulunabilen Cizre limonatası, yalnızca sıcak havalarda serinlemek için tüketilen bir içecek olmanın ötesine geçerek kentin kültürünü temsil eden yöresel bir değer haline geldi.

Yarım asırlık ustalık nesilden nesile aktarılıyor

Cizre’de bu geleneği sürdüren isimlerden Fettah Cavıldak, limonata yapımını amcasından öğrendiğini ve yaklaşık 40 yıldır bu işi sürdürdüğünü anlatıyor.

Cavıldak ailesinin aktardığı bilgilere göre üretim geleneği 1955 yılına kadar uzanıyor. Aile içerisinde tarifin çocuklara aktarılmasıyla gelenek bugün de yaşatılıyor.

Bu yönüyle Cizre limonatası, yalnızca yöresel bir içecek değil; ustadan çırağa, aileden çocuğa aktarılan kültürel bir miras niteliği taşıyor.

Coğrafi işaretle tescillendi

Cizre Kaymakamlığının 12 Kasım 2024 tarihinde yaptığı başvurunun ardından “Cizre Leyminete / Cizre Limonatası”, Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından 20 Mayıs 2025 tarihinde 1742 tescil numarasıyla mahreç işareti olarak tescillendi.

Böylece yıllardır Cizre ile özdeşleşen geleneksel içeceğin yöreyle bağı resmen kayıt altına alınmış oldu.

Tescilin ardından düzenlenen tanıtım programında Cizre Kaymakamı Ahmet Vezir Baycar da ürünün coğrafi işaret kazanmasının bölgesel ticari değerini artıracağını ve ulusal ölçekte ticari bir ürüne dönüşmesine katkı sağlayacağını ifade etti.

Cizre’den Türkiye’ye, Türkiye’den dünyaya

Bir dönem yalnızca Cizre’de evlerde hazırlanan limonata, bugün şehir dışına gönderilebilen bir ürüne dönüştü.

Yerel üreticiler, şehir dışından gelen siparişlerin dondurularak gönderildiğini, yurt dışından gelen müşterilere de dondurulmuş paketler halinde satış yapıldığını belirtiyor.

Coğrafi işaret tesciliyle birlikte Cizre limonatasının önünde yeni bir dönem başladı. Üretim, ambalajlama ve soğuk zincir altyapısının geliştirilmesiyle geleneksel lezzetin ulusal pazarda daha geniş bir yer edinmesi ve gelecekte ihracat potansiyelinin artırılması hedefleniyor.

Yıllar önce Cizre’de bir evin mutfağında sıcak bir yaz gününde hazırlanan bir sürahi limonata, bugün kentin adını taşıyan tescilli bir değere dönüştü.

Sütü, limonu, kendine özgü mayhoş tadı ve nesilden nesile aktarılan tarifiyle Cizre Leyminetesi, artık yalnızca serinletmiyor; Cizre’nin kültürünü de bir bardaktan dünyaya taşıyor.

Şırnak denildiğinde akla gelen dağlık coğrafyanın hemen yanı başında uzanan Silopi Ovası, başka bir Şırnak manzarası sunuyor. Ufuk çizgisine kadar uzanan tarlalar, ilkbaharla birlikte yeşile bürünürken yaz aylarında sarının ve yeşilin farklı tonlarına dönüşüyor.

Bölgenin sıcak iklimi ve geniş tarım arazileri, Silopi’yi çok sayıda tarla ürünü açısından önemli bir üretim alanı haline getiriyor. Şırnak İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün 2025 yılı faaliyet raporunda da il genelindeki tarla ürünlerinin büyük bölümünün Silopi ve Cizre ovalarında yetiştirildiği özellikle belirtiliyor.

Topraktan buğday, mısır, pamuk ve yer fıstığı çıkıyor

Silopi Ovası’nda tarımsal üretimin en dikkat çekici özelliklerinden biri ürün çeşitliliği.

Çiftçiler yıl içerisinde buğday, mısır, pamuk ve yer fıstığı başta olmak üzere farklı ürünlerle toprağı değerlendiriyor. Şırnak Valiliği de il genelinde buğday, pamuk, mısır, yer fıstığı, arpa, mercimek, yonca ve çok sayıda tarımsal ürünün yetiştirildiğini belirtiyor.

Şırnak İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün 2024 verilerine göre il genelinde durum buğdayı ve diğer buğday çeşitlerinde toplam üretim 182 bin tonu, yer fıstığında 36 bin tonu, kütlü pamukta 18 bin tonu, mısırda ise 9 bin tonu aştı. Resmi rapor, tarla bitkileri üretiminin önemli bölümünün Silopi ve Cizre ovalarında gerçekleştirildiğini ortaya koyuyor.

Bu rakamlar, bölgenin yalnızca kendi ihtiyacını karşılayan bir tarım alanı olmadığını; ülke ekonomisine ürün sağlayan önemli üretim sahalarından biri olduğunu gösteriyor.

Silopi yer fıstığında markalaşıyor

Silopi’nin tarımdaki yükselişinin en dikkat çekici örneklerinden biri ise yer fıstığı.

Yıllar önce bazı çiftçilerin alternatif ürün olarak denemeye başladığı yer fıstığı, elde edilen yüksek verimin ardından hızla yaygınlaştı. Tarım ve Orman Bakanlığına bağlı Tarım Orman Ekranı’nın verilerine göre 2020 yılında Silopi’de yer fıstığı üretim alanı 60 bin dekara, üretim ise 20 bin tona ulaşmış ve Şırnak bu üretimle Türkiye’nin ilk üç ili arasına girmişti.

GAP Bölge Kalkınma İdaresi de “Silopi Yer Fıstığı Markalaşıyor” projesi kapsamında üreticilerin örgütlenmesi, eğitim ve ürünün katma değerinin artırılmasına yönelik çalışmalar yürütüyor. GAP’ın yayımladığı bilgilere göre proje kapsamında Silopi’de on binlerce dekar alanda yer fıstığı yetiştiriliyor.

Üretimin büyümesi beraberinde yeni yatırımları da getirdi. İlçede kurulan yer fıstığı eleme ve paketleme tesisleri sayesinde Silopili çiftçilerin ürünleri yurt içinin yanı sıra yurt dışındaki pazarlara da ulaştırılmaya başlandı.

Tarla sadece ürün değil, istihdam da üretiyor

Silopi Ovası’nda tarım yalnızca çiftçinin geçim kaynağı değil, aynı zamanda önemli bir istihdam alanı.

Ekim döneminden sulamaya, hasattan ürünlerin taşınmasına; eleme, depolama ve paketlemeden pazarlamaya kadar uzanan süreç birçok kişiye iş imkânı sağlıyor. Özellikle yer fıstığı ve pamuk gibi yoğun emek gerektiren ürünlerin hasat dönemlerinde ovadaki hareketlilik daha da artıyor.

Silopi’de geçmişte buğday, mısır, pamuk ve arpa gibi ürünlerin ağırlıkta olduğu tarımsal desenin yer fıstığı gibi alternatif ürünlerle çeşitlenmesi, çiftçinin gelir kaynaklarının da çeşitlenmesine katkı sağlıyor.

Sınır kapısının yanı başında büyük bir avantaj

Silopi tarımının geleceği açısından en önemli avantajlardan biri de ilçenin coğrafi konumu.

Türkiye’nin Irak’a açılan en önemli geçiş noktalarından Habur Sınır Kapısı’nın Silopi’de bulunması, tarımsal ürünlerin işlenmesi, paketlenmesi ve dış pazarlara ulaştırılması açısından önemli bir potansiyel oluşturuyor. Nitekim ilçede kurulan yer fıstığı işleme tesislerinde hazırlanan ürünlerin yurt dışına da pazarlandığı biliniyor.

Bu nedenle Silopi’nin geleceği yalnızca daha fazla ürün yetiştirmekte değil, üretilen ürünü Silopi’de işleyerek markalaştırmakta da yatıyor.

Yer fıstığının yanı sıra pamuk, mısır ve buğday gibi ürünlerin de depolanması, işlenmesi ve katma değerli ürüne dönüştürülmesine yönelik yatırımların artması halinde tarımın ilçe ekonomisindeki payının daha da büyümesi beklenebilir.

Bereketli topraklar geleceğe umut oluyor

Sabahın erken saatlerinde traktörleriyle tarlalarının yolunu tutan çiftçiler, kimi zaman kavurucu sıcakların altında gün boyunca çalışarak üretimi sürdürüyor. Tohumun toprağa düşmesiyle başlayan aylar süren emek, hasat zamanı tonlarca ürüne dönüşüyor.

Silopi Ovası bugün yalnızca Şırnak için değil, bölgesel tarım açısından da önemli bir potansiyel taşıyor. Modern sulama sistemlerinin yaygınlaştırılması, tarıma dayalı sanayinin geliştirilmesi, depolama ve paketleme tesislerinin artırılması ve ürünlerin markalaştırılmasıyla bu potansiyelin çok daha ileriye taşınması mümkün.

Bir zamanlar daha çok sınır ticaretiyle anılan Silopi, bugün bereketli ovasıyla da adından söz ettiriyor. Buğday başaklarından pamuk tarlalarına, mısırdan Türkiye çapında önemli bir üretim seviyesine ulaşan yer fıstığına kadar Silopi Ovası, toprağa verilen emeği üretime ve ekonomiye dönüştürüyor.

Habur’un yanı başındaki bu bereketli topraklarda her hasat, yalnızca çiftçinin değil, Silopi’nin geleceğinin de biçildiğini gösteriyor.

İşte tam da buradan sözü Adıyaman’a getirmek istiyorum. Çünkü bu gerçek, Adıyaman açısından daha da anlamlıdır. Adıyaman’da mevsimlik işçilik, hâlâ birçok ailenin geçim mücadelesinin bir parçasıdır. Ben de zamanında mevsimlik çocuk işçi olarak kayısı, fındık, patates ve pamuk tarlalarında çalışmış biri olarak, bu meselenin yalnızca bir toplumsal sorun değil, aynı zamanda hayatın içinden gelen bir gerçek olduğunu biliyorum. Bu nedenle bu konuyu biraz da “Kara Lastik” üzerinden irdelemek istiyorum.

Bazı şehirlerin hikâyesi kitaplarda yazmaz. Bazı şehirlerin hikâyesi; nasırlı ellerde, güneşten kararmış yüzlerde, tarlaya giden traktörlerin arkasında ve sabahın erken saatlerinde yola çıkan insanların ayak izlerinde saklıdır. Adıyaman’ın hikâyesi biraz da kara lastikte saklıdır. Adıyaman’da kara lastik, sadece bir ayakkabı değildir. O; yoksulluğun, alın terinin, mevsimlik işçiliğin ve gurbet yollarının sessiz hikâyesidir. Bir zamanlar yoksulluğun sessiz göstergesiydi. Çocuğun ayağında, babanın ayağında, tarlaya giden işçinin ayağında vardı. Eskirdi ama atılmazdı. Yırtılırdı, tamir edilirdi. Çünkü o kara lastik yalnızca bir ayakkabı değildi. Bir ailenin geçim mücadelesiydi.

Adıyaman’da yıllardır bazı aileler ekmeğini kazanabilmek için mevsimlik işçiliğin peşinden gidiyor. Gün doğmadan yola çıkılıyor. Tarlalarda saatlerce çalışılıyor. Güneşin altında alın teri dökülüyor. Sonra birkaç ay sonra yeniden memlekete dönülüyor. Ve insanın içine yerleşen o ağır soru: “Bu hayat böyle devam edecek mi?” İşte bizim asıl konuşmamız gereken mesele budur. Kara lastiği değil, kara talihi değiştirmek.

Ben Adıyaman’ın çocuklarının kara lastikle tarlaya değil, temiz ayakkabılarla okul yollarına gitmesini istiyorum. Babaların birkaç aylık ekmek parası için kilometrelerce uzağa gitmek zorunda kalmadığı bir Adıyaman istiyorum. Annelerin çocuklarını geride bırakmak zorunda kalmadığı bir hayat istiyorum. Gençlerin “Burada gelecek yok.” diyerek memleketinden ayrılmadığı bir şehir istiyorum. Çiftçinin ürettiğini değerinde sattığı, esnafın kepengini güvenle açtığı, gençlerin iş bulduğu, kadınların emeğinin karşılığını aldığı güçlü ve müreffeh bir Adıyaman istiyorum.

6 Şubat depremiyle birlikte bu hikâye daha da ağırlaştı. Evler yıkıldı, işyerleri kayboldu, hayatlar dağıldı. Birçok insan için depremden sonra en büyük soru hâlâ aynı: “Yarın nasıl geçineceğim?” Oysa Adıyaman’ın kaderi yoksulluk olmamalı. Bu şehir çalışkandır, üretkendir, bereketlidir. Sorun insanımızda değil; emeği refaha, üretimi istihdama, gençliği umuda dönüştürecek güçlü bir anlayışın yeterince ortaya konulamamasındadır.

Siyasetin görevi, çocuğun ayağındaki kara lastiği fark etmektir. O lastiğin neden hâlâ giyildiğini sorgulamaktır. Siyaset sadece seçim zamanı vatandaşın kapısını çalmak değildir. Siyaset, vatandaşın derdini seçimden seçime hatırlamak hiç değildir. Siyaset; çocuğun ayağındaki kara lastiği görebilmektir. O kara lastiğin arkasındaki yoksulluğu anlayabilmektir. Mevsimlik işçinin sırtındaki yükü hissedebilmektir. Gençlerin neden memleketini terk ettiğini sorgulayabilmektir. Ve sonra bütün bunlara karşı somut, gerçekçi ve sürdürülebilir çözümler üretebilmektir.

Artık Adıyaman’ın çocukları mevsimlik işçi yollarında değil, okul yollarında yürümeli. Babalar gurbet kapılarında değil, kendi memleketinde ekmeğini kazanmalı. Gençler Adıyaman’dan kaçmak zorunda değil, Adıyaman’da gelecek kurabilmeli. Çünkü mesele yalnızca kara lastik değildir. Mesele, Kara Talihi değiştirmektir. Ve bunun zamanı artık gelmiştir. Kara lastik geçmişimizin hatırası olsun; Adıyaman’ın geleceği ise aydınlık olsun.

Malatya'nın "Çukurovası" olarak bilinen Yazıhan'da 30 Temmuz itibarıyla başlayan kavun hasadı devam ediyor. Tarlalarda 20 kişilik ekiplerle yürütülen hasat çalışmalarında elde edilen ürünler, Türkiye genelindeki zincir marketlere sevk ediliyor.
Tarım eksperi 50 yaşındaki Mehmet Halit Aktürk, bu yılki verimin üreticinin yüzünü güldürdüğünü belirterek, "Ürünlerimizi doğrudan Türkiye geneline yayılan zincir marketlere sevk ediyoruz" dedi.
Tarlada farklı kavun çeşitlerinin üretildiğini ifade eden Aktürk, "Şu an ağırlıklı olarak ‘Konsolos' cinsi kavunumuzun kesimini ve yüklemesini yapıyoruz. İlerleyen dönemde Tanem ve Figo çeşitlerimizin de hasadına geçeceğiz. Perakende kilogram fiyatı ortalama 15 TL seviyesinde seyrediyor. Hasat ise yaklaşık 3 ay boyunca kesintisiz devam edecek" diye konuştu.

İnsanların ekmeklerini kazanabilmek için doğup büyüdükleri topraklardan kilometrelerce uzağa gitmek zorunda kaldığını belirten Cin, mevsimlik işçiliğin birçok insan için bir tercih değil, hayatın zorunlu kıldığı bir mücadele olduğunu ifade etti.

Cin, “İnsan bazen doğduğu topraklardan kilometrelerce uzağa, yalnızca ekmeğini kazanabilmek için gider. Ardında ailesini, evini, alıştığı hayatı bırakır; bilmediği bir şehre, bilmediği insanlara ve çoğu zaman ağır çalışma koşullarına rağmen yola çıkar. Çünkü hayatın yükü vardır, geçindirmek zorunda olduğu bir ailesi vardır, ödenmesi gereken faturaları, alınması gereken ekmeği vardır” dedi.

“Görüntüler bazı soru işaretlerini beraberinde getiriyor”

Silopi'den Zonguldak'a çalışmaya giden işçilerin bulunduğu araç çevresinde yaşanan olaylara ait görüntülerin olayın bütün ayrıntılarını ortaya koymaya yetmeyeceğini belirten Cin, buna rağmen görüntülerde ortaya çıkan tablonun bazı soru işaretlerini beraberinde getirdiğini söyledi.

Cin, “Görüntülerin tamamı elbette olayın nasıl başladığını ve yaşananların bütün ayrıntılarını ortaya koymaya yetmez. Kim ne söyledi, tartışma nasıl başladı, ilk fiziksel müdahale kimden geldi; bunların tamamının yetkililer tarafından aydınlatılması gerekir. Ancak görüntülerde ortaya çıkan tablo, insanın ister istemez bazı soruları sormasına neden oluyor” ifadelerini kullandı.

“Bir insan, ekmeğini kazanmak için gittiği bir yerde memleketi nedeniyle neden kendisini savunmak zorunda kalsın?” diye soran Cin, olayın arkasında insanların memleketi, kimliği veya aidiyeti üzerinden gelişen bir önyargı bulunması halinde bunun yalnızca bir kavga olarak değerlendirilemeyeceğini vurguladı.

“Burada yüzleşmemiz gereken mesele ırkçılık ve ayrımcılıktır”

Cin, “Eğer yaşananların arkasında gerçekten insanların memleketi, kimliği ya da aidiyeti üzerinden gelişen bir önyargı varsa, burada yalnızca bir kavga ya da anlık bir tartışmadan söz edemeyiz. Burada hepimizin yüzleşmesi gereken çok daha ağır bir mesele vardır: ırkçılık ve ayrımcılık” dedi.

Irkçılığın yalnızca büyük sloganlarla ortaya çıkmadığını dile getiren Cin, ayrımcılığın bazen bir insanı doğduğu şehir üzerinden küçümsemek, aksanıyla, diliyle veya kimliğiyle alay etmek şeklinde ortaya çıkabildiğini ifade etti.

Cin, “Bazen de kalabalığın içinde bir insanı yalnızca nereden geldiği için hedef haline getirmekle büyür” değerlendirmesinde bulundu.

“O insanların her birinin arkasında bir hayat var”

Mevsimlik işçilerin yalnızca bir araç içerisinde bulunan işçiler olarak görülmemesi gerektiğini belirten Cin, her bir işçinin arkasında ailesi, geçim mücadelesi ve geleceğe dair umutları bulunduğunu söyledi.

Cin, “Ekmek parası kazanmak için yola çıkmış insanlar. Çoğunluğu çocuklardan oluşan. Belki günlerce, haftalarca ailelerinden uzakta çalışacak; sabahın erken saatlerinde tarlaya, işe ya da çalışma alanına gidecek, akşam olduğunda yorgun argın kaldıkları yere dönecekler. Kazandıkları para, belki çocuklarının okul masrafı, belki evlerinin kirası, belki de sofralarına götürecekleri birkaç parça ekmek olacak” ifadelerini kullandı.

“Biz dışarıdan baktığımızda yalnızca bir araç ve bir grup işçi görüyoruz. Oysa o insanların her birinin arkasında bir hayat var. Bekleyen bir aile, geçim derdi, çocuklar ve geleceğe dair umutlar var” diyen Cin, insanların kimliklerinin veya memleketlerinin karşılarına bir suçmuş gibi çıkarılmasının kabul edilemez olduğunu vurguladı.

“Alın terinin memleketi olmaz”

İşçinin emeğinin doğduğu şehre göre değerlendirilemeyeceğini belirten Cin, “Silopili bir işçinin de, Zonguldaklı bir işçinin de, Muşlu ya da Trabzonlu bir işçinin de emeği aynı değerdedir. Çünkü emeğin milliyeti, memleketi, dili ve mezhebi olmaz” dedi.

Cin, “Alın terinin memleketi olmaz. İnsan çalışırken döktüğü terin hangi şehirden aktığını kimse sorgulayamaz. Bir işçinin emeğinin değeri, doğduğu yere göre değişmez” ifadelerini kullandı.

“Devlet vatandaşına ‘Burada güvendesin’ duygusunu verebilmeli”

Yaşanan olayın bir diğer boyutunun ise kamu düzenini sağlamakla görevli güvenlik güçlerinin sorumluluğu olduğunu ifade eden Cin, tek bir görüntü üzerinden olayın bütün aşamalarında jandarma ekiplerinin ne yaptığının bilinmesinin mümkün olmadığını söyledi.

Buna rağmen görüntülerin müdahalenin yeterliliği konusunda soru işaretleri doğurduğunu belirten Cin, “Çünkü insanların birbirine yöneldiği, gerilimin yükseldiği bir ortamda devletin en temel görevi, vatandaşın can güvenliğini sağlamak ve olayın büyümesini engellemektir” dedi.

Cin, devletin görevinin yalnızca olay çıktıktan sonra orada bulunmak olmadığını belirterek, “Devletin görevi, vatandaşına ‘Burada güvendesin’ duygusunu verebilmektir” ifadelerini kullandı.

“O vatandaşın nereli olduğunun hiçbir önemi yok”

Kamu düzeni açısından vatandaşların hangi şehirden olduğunun önem taşımadığını ifade eden Cin, “O vatandaş Silopili olabilir, Zonguldaklı olabilir, Muşlu olabilir, Trabzonlu olabilir. Bunun hiçbir önemi yoktur. Kamu düzeni açısından önemli olan, oradaki herkesin insan olması ve güvenliğinin korunmasıdır” diye konuştu.

Bugün başka bir şehirden gelen işçiye yönelik ayrımcılığa sessiz kalınması halinde yarın başka bir yerde başka bir insanın kimliği üzerinden yapılan haksızlığa itiraz etmenin zorlaşacağını belirten Cin, adaletin yalnızca kişinin kendisine dokunduğunda savunulacak bir değer olmadığını vurguladı.

“O insan oraya kavga etmeye değil, ekmeğini kazanmaya gitti”

Cin, değerlendirmesinin sonunda, Silopi'den Zonguldak'a çalışmaya giden işçilerin beraberlerinde yalnızca eşyalarını değil, ailelerinin umudunu ve alın terlerini de taşıdığını söyledi.

Cin, “Silopi'den Zonguldak'a çalışmaya giden o işçilerin araçta taşıdığı şey yalnızca eşyaları değildi. Onlarla birlikte evlerine götürmek istedikleri ekmek parası, ailelerinin umudu ve alın terleri de vardı” dedi.

Bir işçiye bakarken öncelikle nereli olduğunun değil, neden orada olduğunun sorulması gerektiğini ifade eden Cin, sözlerini şöyle tamamladı:

“Çünkü o insan oraya kavga etmeye değil, çalışmaya gitti. Kimseye zarar vermeye değil, ekmeğini kazanmaya gitti. Ve hiçbir insan, ekmeğini kazanmak için çıktığı yolda kimliği ya da memleketi nedeniyle hedef olmayı hak etmiyor.

Alın terinin memleketi olmaz.

İnsanın değeri de doğduğu şehirle ölçülmez.

Bunu ne zaman gerçekten anlayabilirsek, işte o zaman aynı ülkede yaşamanın ne demek olduğunu da gerçekten anlamış olacağız.”

Diyarbakır Valisi Murat Zorluoğlu, yangının ardından olayın yaşandığı plazanın önüne geldi. Vali Zorluoğlu burada yaptığı açıklamada, ''Kayapınar ilçesi Talaytepe Mahallesinde plazada sebebini henüz tam olarak belirleyemediğimiz yangın olayı gerçekleşti. Yangının 112 üzerinden öğrenilmesine müteakip ilgili bütün kurumlarımız başta Büyükşehir Belediyesi itfaiyesi, AFAD, sağlık kuruluşlarımız, emniyet teşkilatı olmak üzere yangın bölgesine ivedilikle gelindi. Her kurum kendi görev alanında çalışmaya başladı. Şu ana kadar yapılan çalışmalar neticesinde burada toplam 8 vatandaşımız yangından etkilendi. 3 tanesi itfaiye eri 5 tanesi de o an plaza sakinlerinden. Tamamı hastaneye sevk edildi. Çok şükür ve memnuniyetle ifade edebilirim ki ağır yaralı olan kimse yok. Tamamı dumandan zehirlenme. Şu anda hastanede tedavi devam ediyor. Bir taraftan itfaiyemiz yangına müdahale etmeye devam ediyor. Kontrol altına alındı, çatıda yangın devam ediyor. Aynı zamanda plaza içerisinde bütün katlar ve daireler itfaiye birimimiz tarafından kontrol edildi, içeride biri olabilme sebebiyle. Tabi ticaret niteliği olan bir bina. Ofis olarak kullanılan bir bina. Yangın da geç vakit çıktığı için çok şükür şu anda içeride bizim bilgimiz dahilinde itfaiyenin verdiği bilgi çerçevesinde söylüyorum herhangi bir vatandaşımız kalmadı. Yangında soğutma çalışmaları devam ediyor. Allah beterinden muhafaza eylesin. Diyarbakırlı hemşehrilerimize geçmiş olsun diyorum’’ dedi.

İtfaiye ekiplerinin plazada soğutma çalışmaları devam ediyor.

Olay, ilçenin Yeşiltepe Mahallesi’nde meydana geldi. Park halindeki aracın ön kısmından alev ve yoğun duman yükseldi.

Yangını fark eden çevredeki vatandaşlar, yangın tüpleriyle alevlere müdahale etti. Yangın sırasında çevrede kısa süreli hareketlilik yaşandı.

Yangının çıkış nedeni ve araçta oluşan hasara ilişkin bilgiye ulaşılamadı.

Sınavların Türkçe olması dikkat çekiyor

Almanya’da çalışma hayali kuran ağır vasıta sürücüleri için en dikkat çekici gelişmelerden biri de mesleki yeterlilik süreçlerinde Türkçe sınav imkânının bulunması. Bu durumun, yabancı dil konusunda zorlanan ancak uzun yıllardır direksiyon başında olan deneyimli şoförler için önemli bir avantaj oluşturabileceği değerlendiriliyor.

Gözler Habur’a çevrildi

Almanya’daki yeni iş fırsatının ardından, gözler Şırnak’ın Silopi ilçesindeki Habur Sınır Kapısı üzerinden Irak’a taşımacılık yapan tır şoförlerine çevrildi.

Türkiye’nin en yoğun kara ticaret kapılarından biri olan Habur’da, binlerce sürücü yıllardır uluslararası taşımacılık yaparak Irak güzergâhında önemli deneyim kazanıyor. Habur’da 7 Ağustos 2026 tarihinde bir günde 2 bin 454 tır çıkışıyla yılın rekoru kırılırken, bu yoğunluk bölgede çok sayıda deneyimli ağır vasıta şoförünün bulunduğunu bir kez daha ortaya koydu.

Habur şoförleri Almanya’ya rağbet edecek mi?

Özellikle Silopi, Cizre ve Şırnak genelinde Habur-Irak hattında çalışan deneyimli şoförlerin, Almanya’daki yüksek ücret ve daha geniş sosyal imkânlar nedeniyle bu fırsata ilgi göstermesi bekleniyor.

Ancak yıllardır Irak güzergâhında çalışan birçok şoförün, mevcut iş düzeni, aile bağları, kendi araçları ve taşımacılık şirketleriyle kurdukları çalışma ilişkileri nedeniyle Almanya seçeneğine temkinli yaklaşabileceği de ifade ediliyor.

Habur, Irak’a açılan önemli ticaret kapısı olmayı sürdürüyor. 2026 yılının ilk yarısında Habur’dan günlük ortalama bin 409 ticari araç giriş ve bin 468 ticari araç çıkışı gerçekleşti. Bu yoğun ticaret hareketliliği, bölgedeki tır şoförlüğünün önemli bir istihdam alanı olmaya devam ettiğini gösteriyor.

Almanya fırsatı bölgedeki şoför açığını artırabilir mi?

Almanya’nın sunduğu yüksek maaşlı iş imkânına Habur hattında çalışan sürücülerin yoğun ilgi göstermesi durumunda, bölgedeki uluslararası taşımacılık sektörünün nitelikli ve deneyimli şoför bulmakta daha fazla zorlanabileceği de konuşuluyor.

Öte yandan, Almanya’nın şoför arayışı, uzun yıllardır Habur üzerinden Irak’a çalışan deneyimli sürücüler için Avrupa’da yeni bir kariyer ve yaşam fırsatı anlamına gelebilir.

Şimdi merak edilen soru ise şu: Habur-Irak hattında direksiyon sallayan şoförler, 3 bin Euro’dan başlayan maaşlar için Almanya yolunu tercih edecek mi?

Şırnak’ta düzenlenen Sağlık-Sen Şırnak Şubesi 5. Olağan Genel Kurulu, yoğun katılımla gerçekleştirildi.

Silopi Sanat Sokağı’nda başlayan yürüyüşte, “Termik Santral İstemiyoruz” sloganı öne çıktı. Yürüyüşün ardından platform adına basın açıklaması yapıldı.

Basın açıklamasında, temiz hava, temiz su, sağlıklı toprak ve yaşanabilir bir kentin herkesin temel hakkı olduğu belirtilerek, Silopi başta olmak üzere Botan bölgesinde bu hakların tehdit altında olduğu savunuldu.

“Silopi halkının ve bir bütün olarak canlı yaşamının karşı karşıya olduğu tehdide karşı ses çıkarmaktır”

Açıklamada, Cudi Dağı’nda yürütülen kömür madenciliği ile Silopi Termik Santrali’nin doğa, yaşam alanları ve halk sağlığı açısından tehdit oluşturduğu ileri sürüldü.

Silopi Termik Santrali’nin 2006 yılında yapımına başlandığı, 2009 yılında ilk ünitesinin, 2015 yılında ise üçüncü ünitesinin devreye alındığı belirtilen açıklamada, santralin yaklaşık 405 megavat kurulu gücüyle yılda 1,35 milyon ton asfaltit kömürü tükettiği ifade edildi.

Bu üretim modelinin Cudi Dağı ve çevresindeki yaşam alanlarının madencilik faaliyetleriyle tahrip edilmesine, hava, su ve toprağın kirlenmesine neden olduğu iddia edildi.

Açıklamada ayrıca santral bacalarından atmosfere salınan kükürt dioksit, azot oksitler, partikül maddeler, ağır metaller ve sera gazlarının yalnızca Silopi’yi değil, Botan coğrafyasını da etkileyen ciddi bir ekolojik tehdit oluşturduğu savunuldu.

“Hava kirliliğinin arttığı, su kaynaklarının zarar gördüğü savunuldu”

Bölge halkının yıllardır hava kirliliğinin arttığını, su kaynaklarının zarar gördüğünü ve tarımsal üretimin olumsuz etkilendiğini dile getirdiği belirtilen açıklamada, sağlık sorunlarının da yaygınlaştığı ileri sürüldü.

Ekokırım politikalarından vazgeçilmesi gerektiği ifade edilen açıklamada, yaşamı, emeği, doğayı ve insan sağlığını önceleyen bir anlayışın esas alınması gerektiği kaydedildi.

“Doğayla da barışmak zorundayız”

Açıklamada, Türkiye’de konuşulan Barış ve Demokratik Toplum sürecinin kalıcı ve gerçek bir zemine oturmasının yalnızca insanlar arasında barışın sağlanmasıyla mümkün olmayacağı görüşü dile getirildi.

Doğaya yönelik yıkım sürdüğü sürece yaşam hakkının, geleceğin ve demokratik toplumun güvence altına alınamayacağı savunulan açıklamada, doğayla da barışılması gerektiği ifade edildi.

Şırnak Ekoloji Platformu, Cudi Dağı’ndaki kömür madenciliği faaliyetlerine son verilmesini ve Silopi Termik Santrali’nin kapatılmasını talep etti.

Açıklamada ayrıca Botan’ın doğası, suyu, toprağı ve yaşamının korunması çağrısı yapılarak, “Zehir değil, oksijen solumak; ölüm değil, yaşam istiyoruz” mesajı verildi.

Kocatürk, Türkiye’nin kendi topraklarında huzur ve bütünleşme içerisinde yaşamasının herkesin ortak arzusu olduğunu belirterek, sürecin olumlu sonuçlanmasını temenni etti.

“KENDİ TOPRAKLARIMIZDA HUZUR İÇERİSİNDE YAŞAMAYI ARZU EDİYORUZ”

Terörsüz Türkiye ve bütünleşme ifadelerinin kendisi açısından olumlu anlam taşıdığını ifade eden Kocatürk, “Burası bizim memleketimiz. Şırnaklının da memleketi, Karamanlının da memleketi, İstanbullunun da memleketi. Kendi memleketimizde, kendi topraklarımızda mutluluk, huzur içerisinde bütünleşmiş bir şekilde yaşamayı gönlümüz arzu eder.” dedi.

Bosna-Hersek’ten Gazze’ye ulaşmak amacıyla yola çıkan Filistin konvoyunun Irak’a geçişinin engellenmesinin ardından Habur Sınır Kapısı’nda konvoy temsilcileri ve bölgedeki sivil toplum kuruluşlarının temsilcileri değerlendirmelerde bulundu.

İstanbul’dan konvoya katıldığını aktaran Karabulut, Türkiye güzergahında gerçekleştirilen şehir buluşmaları ve mitinglerin kendisi açısından önemli olduğunu ifade etti.

Şırnak’ın Güçlükonak ilçesine bağlı Akdizgin Köyü yakınlarında yer alan (7 katlı mağara apartman )Apartman Mağaraları, doğal ve tarihi dokusuyla ziyaretçilerini büyülüyor.